Lyrics - Dauði Baldrs by Burzum

Þat er upphaf þessar søgo at
Baldr inn góða dreymði drauma stóra okhættliga um líf sitt.
En er hann sagði Ásunum draumana þá báru þeirsaman ráð sín, ok var þat gert at beiða griða
Baldri fyrir alls-konarháska, ok
Frigg tók svardaga til þess at eira skyldu
Baldri eldr ok vatn, járn ok alls-konar málmr, steinar, jørðin,viðirnir, sóttirnar, dýrin, fuglarnir, eitr, ormar.
En er þetta var gertok vitat, þá var þat skemtun
Baldrs ok Ásanna at hann skyldi standa uppá þingum en allir aðrir skyldu sumir skjóta á hann, sumir høggva til, sumir berja grjóti.
En hvat sem at var gert,sakaði hann ekki, ok þótti þetta øllum mikill frami.
En er þetta sá
Loki
Laufeyjarson þá líkaði honum illa er
Baldr sakaði ekki.
Hann gekk til
Fensalar til
Friggjar ok brá sér í konu líki. Þá spyrr
Frigg ef sú kona vissi hvat Æsir høfðusk at á þinginu.
Hon sagði at allir skutu at
Baldri, ok þat at hann sakaði ekki. Þá mælir
Frigg: '"
Eigi munu vápn eða viðir granda
Baldri.
Eiða hefi ek þegit af øllumþeim." 'Þá spyrr konan: "
Hafa allir hlutir eiða unnit at eira
Baldri?" 'Þá svarar
Frigg: "
Vex viðarteinungr einn fyrir vestan
Valhøll.
Sá ermistilteinn kallaðr.
Sá þótti mér ungr at krefja eiðsins." 'Því næst hvarf konan á braut.
En
Loki tók mistiltein ok sleit upp okgekk til þings.
En
Høðr stóð útarliga í mannhringinum því at hann varblindr. Þá mælir
Loki við hann: '"
Hví skýtr þú ekki at
Baldri?" '
Hann svarar: "Þvíat ek sé eigi hvar
Baldr er, ok þat annat at ek emvápnlauss." 'Þá mælir
Loki: "
Gerðu þó í líking annarra manna ok veit
Baldri soemðsem aðrir menn.
Ek mun vísa þér til hvar hann stendr.
Skjót at honumvendi þessum." '
Høðr tók mistiltein ok skaut at
Baldri at tilvísun
Loka.
Flaugskotit í gøgnum hann ok fell hann dauðr til jarðar, ok hefir þat mestóhapp verit unnit með goðum ok mønnum. Þá er
Baldr var fallinn þáfellusk øllum Ásum orðtøk ok svá hendr at taka tilhans, ok sá hverr til annars, ok váru allir með einum hug til þess erunnit hafði verkit.
En engi mátti hefna, þar var svá mikill griðastaðr.
En þá er Æsirnir freistuðu at mæla þá var hitt þó fyrr at grátrinn komupp svá at engi mátti øðrum segja með orðunum frá sínum harmi.
En Óðinn bar þeim mum verst þenna skaða sem hannkunni mesta skyn hversu mikil aftaka ok missa Ásunum var í fráfalli
Baldrs.
En er goðin vitkuðusk þá mælir
Frigg ok spurði hverr sá væri meðÁsum er eignask vildi allar ástir hennar okhylli ok vili hann ríða á
Helveg ok freista ef hann fái fundit
Baldr okbjóða
Helju útlausn ef hon vill láta fara
Baldr heim í Ásgarð.
En sá ernefndr
Hermóðr inn hvati, sveinn Óðins, er til þeirar farar varð. Þá vartekinn
Sleipnir, hestr Óðins, ok leiddr fram, ok steig
Hermóðr á þann hest ok hleypti braut.

Return to songs by Burzum.